حس اینکه اگه میتونم کاری برای دوستان و اطرافیانم بکنم و توی سختی ها کمکشون کنم خیلی راضیم میکنه چون به این اعتقاد دارم که از هر دست بدی از همون دست میگیری . امروز تونستم هر کاری که از دستم بر میومد برای یکی از دوستانم بکنم که مدتها بود ذهنم را مشغول کرده بود که ای کاش میتونستم بهش کمکی کنم و فکر میکنم که خیلی خوشحال شد و همین منو راضی میکنه و احساس سبک بودن میکنم که تونستم دست یه هموطن و دوستم را بگیرم و در عین ناامیدی امیدی دوباره بهش بدم برای شروعی دوباره اما این را باید بدونم که کمک کردنی ارزش داره که بدون انتظار باشه وگرنه بهتره که انجامش ندم واین درس بزرگیست که بر اساس اتفاقاتی که توی زندگیم افتاده گرفتم و روزانه اونو برای خودم تکرار خواهم کرد.